Gdzie są niegdysiejsze...?

„Gdzie są chłopcy z tamtych lat?” – pytała Marlena Dietrich. Bertold Brecht, śladem François Villona, pyta, gdzie są wczorajsze łzy i niegdysiejsze śniegi.

Wo sind die Tränen von gestern abend? 

Wo ist der Schnee vom vergangenen Jahr?

Hipster jak na drożdżach

Hipster do hipsterki w sklepie:
– O, cze, co kupujesz?
– Drożdże kupuję, ale nie ma.
– To kupujesz?
– Kupuję. 

Tymczasem...

Kot drżał, gdy miał wejść do kuwety. Podniosłam pokrywę. Pełna. Żwirku. O, kolorowy żwirek – pomyślałam, a to kot miał sraczkę. Posprzątałam, wrzuciłam do siatki reklamującej butiki na paryskim lotnisku CDG, w której niedawno jeszcze calvados do Polski przytachałam.
Tymczasem on sobie spokojnie pił piwo...

Brońcie mnie bogowie, trzynastozgłupkowiec

Czy to jesień, że brązy, czy to wiek już nadszedł,
by brązami wyczesać ciał doczesnych czaszę,
by fioletem podpuścić i czerwieni dodać –
– nie, czerwienie odchodzą, czerwień jest dla boga.
Który kolor wybierać zatem mam, gdy z rana
całkiem jestem już świeża, nie w pełni ubrana?

Przy pisaniu

Czasem brak mi myśli przy pisaniu i szukam pożywki w encyklopediach. Dokształcam się i sprawdzam siebie. Wtedy moje słowa przestają być moje. Są ucinane i są ucięte. 

Gdy myślę „Wielkanoc”

Muzyka drogi

Wczoraj to była muzyka drogi.



Tej drogi.