Pierwsza kawa

Dzisiaj to pierwsza kawa o porze, od której się odzwyczaiłam. Smakuje tak, jak kawa tuż po szóstej rano powinna. Dobrze.

Gdy kotom kleją się oczy, ludzie siadają do pracy.

"Śniłaś mi się dzisiaj w nocy..."

– Śniłaś mi się dzisiaj w nocy.
– Naprawdę? Co robiłam? Ciekawe, bo i ty mnie się śniłaś...
– Uciekałam przed tobą w moim śnie.
– Jaki zbieg okoliczności! W moim śnie ja cię goniłam. 

Uff...

Mam ochotę na spokój. Własną pracę.

Odpuszczam dyskusje, wkręcanie, konkurencję. Zanikam. Wyciszam się. Podróże, tak, podróże mi pomogą odnaleźć ten czas, którego poszukiwać pragnę. 

Lepsza, lepsza!

Jestem lepsza, bo sama sprzątam w domu, bo sama przyrządzam posiłki, bo piekę ciasta, robię na szydełku i skracam spódnice.

Tra la la, perfekcyjna pani domu.

Esperal

– Esperal, esperal – powtórzyła – to chyba od nadziei, prawda? – z nadzieją w głosie wyszeptała.
– Od nadziei, że się pić nie będzie? – ironicznie skwitował i beznamiętnym głosem zapytał – Plecy czy pośladek? 

Mojemu kotu...

Zazdroszczę mojemu kotu
spokoju i zamyślenia.

140 km/h

Mało co daje mi tyle spokoju wewnętrznego, ile prowadzenie samochodu, a szczególnie samotna jazda.
Fela jest wystarczającą, najlepszą towarzyszką drogi.
Jechałam tak, jak tylko Fela pozwalała, a pozwalała na tyle...